حدس شما چیه ؟

فصلی نو ... ىرای فسیل قدیمی!!!!!!

negar — Sat, 12 Sep 2009 04:36:18 GMT

...ــ--ــ--ــ--ــ--ــ--ــ--ــ--ــ--ــ--ــ--ــ...

۷ عکس دیگه در "ادامه مطلب"...

خدا را یافتی مسافر؟!

negar — Thu, 27 Aug 2009 04:40:18 GMT

كوله ‌پشتی‌اش‌ را برداشت‌ و راه‌ افتاد.

رفت‌ كه‌ دنبال‌ خدا بگردد و گفت: تا كوله‌ام‌ از خدا پر نشود برنخواهم‌ گشت.

نهالی‌ رنجور و كوچك‌ كنار راه‌ایستاده‌ بود، مسافر با خنده‌ای‌ رو به‌ درخت‌ گفت: چه‌ تلخ‌ است‌ كنار جاده‌بودن‌ و نرفتن؛

درخت‌ زیرلب‌ گفت: ولی‌ تلخ‌ تر آن‌ است‌ كه‌ بروی‌ وبی‌رهاورد برگردی. كاش‌ می‌دانستی‌ آنچه‌ در جست‌وجوی‌ آنی، همین‌جاست...

مسافر رفت‌ و گفت: یك‌ درخت‌ از راه‌ چه‌ می‌داند، پاهایش‌ در گِل‌ است، او هیچ‌گاه‌ لذت‌ جست‌وجو را نخواهد یافت.

و نشنید كه‌ درخت‌ گفت: اما من‌ جست‌وجو را از خود آغاز كرده‌ام‌ و سفرم‌ را كسی‌ نخواهددید؛ جز آن‌ كه‌ باید.

مسافر رفت‌ و كوله‌اش‌ سنگین‌ بود. هزار سال‌ گذشت، هزار سالِ‌ پر خم‌ و پیچ، هزار سالِ‌ بالا و پست. مسافر بازگشت رنجور و ناامید. خدا را نیافته‌ بود، اما غرورش‌ را گم‌ كرده‌ بود...

به‌ ابتدای‌ جاده‌ رسید. جاده‌ای‌ كه‌ روزی‌ از آن‌ آغاز كرده‌ بود. درختی‌ هزار ساله، بالا بلند و سبز كنار جاده‌ بود.

زیر سایه‌اش‌ نشست‌ تا لختی‌ بیاساید.

مسافر درخت‌ را به‌ یاد نیاورد. اما درخت‌ او را می‌شناخت.

درخت‌ گفت: سلام‌ مسافر، در كوله‌ات‌ چه‌ داری، مرا هم‌ میهمان‌ كن.

مسافر گفت: بالا بلند تنومندم، شرمنده‌ام، كوله‌ام‌ خالی‌ است‌ و هیچ‌ چیز ندارم.

درخت‌ گفت: چه‌ خوب، وقتی‌ هیچ‌ چیز نداری، همه‌ چیز داری.اما آن‌ روز كه‌ می‌رفتی، در كوله‌ات‌ همه‌ چیز داشتی، غرور كمترینش‌ بود، جاده‌ آن‌ را از تو گرفت.

حالا در كوله‌ات‌ جا برای‌ خدا هست و قدری‌ از حقیقت‌ را در كوله‌ مسافر ریخت...

دست‌های‌ مسافر از اشراق‌ پر شد و چشم‌هایش‌ از حیرت‌ درخشید و گفت: هزار سال‌ رفتم‌ وپیدا نكردم‌ و تو نرفته‌ای، این‌ همه‌ یافتی!

درخت‌ گفت: زیرا تو در جاده‌ رفتی‌ و من‌ در خودم ، و پیمودن‌ خود، دشوارتر از پیمودن‌ جاده‌هاست ...

بالاخره یک ساله شدیم !!!

negar — Fri, 10 Jul 2009 03:54:57 GMT

سلام ! ....

بالاخره حدس بزنید ! هم یک ساله شد ! هووووووراااااااا! تولد تولد ! ....

چند روز پیش هم روز پدر بود .... روز همه ی پدرای دنیا مبارک !!!

اینم اون عکسه که پارسال واسه روزه پدر گذاشتم ... این از همه چیزایی که هس بهتره !

دوباره هم بگم ... روز پدر مبارک ...

حدس بزنید ! تولدت مبارک!

negar — Mon, 22 Jun 2009 03:42:18 GMT

شریک ...

negar — Sat, 02 May 2009 02:01:18 GMT

در یک شب سرد زمستانی یک زوج سالمند وارد رستوران بزرگی شدند. آنها در میان زوجهای جوانی که در آنجا حضور داشتند بسیار جلب توجه می کردند.

بسیاری از آنان، زوج سالخورده را تحسین می کردند و به راحتی می شد فکرشان را از نگاهشان خواند:

«نگاه کنید، این دو نفر عمری است که در کنار یکدیگر زندگی می کنند و چقدر در کنار هم خوشبختند .»

پیرمرد برای سفارش غذا به طرف صندوق رفت.. غذا سفارش داد ، پولش را پرداخت و غذا آماده شد.. با سینی به طرف میزی که همسرش پشت آن نشسته بود رفت و رو به رویش نشست.

یک ساندویچ همبرگر ، یک بشقاب سیب زمینی خلال شده و یک نوشابه در سینی بود.

پیرمرد همبرگر را از لای کاغذ در آورد و آن را با دقت به دو تکه ی مساوی تقسیم کرد.

سپس سیب زمینی ها را به دقت شمرد و تقسیم کرد.

پیرمرد کمی نوشابه خورد و همسرش نیز از همان لیوان کمی نوشید. همین که پیرمرد به ساندویچ خود گاز می زد مشتریان دیگر با ناراحتی به آنها نگاه می کردند و این بار به این فــکر می کردند که آن زوج پیــر احتمالا آن قدر فقیــر هستند که نمی توانند دو ساندویچ سفــارش بدهند.

پیرمرد شروع کرد به خوردن سیب زمینی هایش. مرد جوانی از جای خو بر خاست و به طرف میز زوج پیر آمد و به پیر مرد پیشنهاد کرد تا برایشان یک ساندویچ و نوشابه بگیرد. اما پیر مرد قبول نکرد و گفت : « همه چیز رو به راه است ، ما عادت داریم در همه چیز شریک باشیم . »

مردم کم کم متوجه شدند در تمام مدتی که پیرمرد غذایش را می خورد، پیرزن او را نگاه می کند و لب به غذایش نمی زند..

بار دیگر همان جوان به طرف میز رفت و از آنها خواهش کرد که اجازه بدهند یک ساندویچ دیگر برایشان سفارش بدهد و این دفعه پیر زن توضیح داد: « ما عادت داریم در همه چیز با هم شریک باشیم.»

همین که پیرمرد غذایش را تمام کرد ، مرد جوان طاقت نیاورد و باز به طرف میز آن دو آمد و گفت: «می توانم سوالی از شما بپرسم خانم؟»

پیرزن جواب داد: «بفرمایید.»

"- چرا شما چیزی نمی خورید ؟ شما که گفتید در همه چیز با هم شریک هستید . منتظر چی هستید؟ "

پیرزن جواب داد: "منتظر دندانهــــــا !!!"

جالبه ... حالشو داری بخون ...

negar — Wed, 08 Apr 2009 18:41:18 GMT

یک روز یک پسر کوچولو که می خواست انشاء بنویسه از پدرش می پرسه :"پدرجان ! لطفا برای من بگین سیاست یعنی چی ؟"

پدرش فکر می کنه و می گه ":بهترین راه اینه که من برای تو یک مثال در مورد خانواده خودمون بزنم که تو متوجه سیاست بشی . من حکومت هستم، چون همه چیز رو در خونه من تعیین می کنم. مامانت دولت هست، چون کارهای خونه رو اون اداره می کنه. کلفت مون ملت مستضعف و پا برهنه هست، چون از صبح تا شب کار می کنه و هیچی نداره. تو روشنفکری چون داری درس می خونی وپسر فهمیده ای هستی .داداش کوچیکت هم که دو سالش هست، نسل آینده است. امیدوارم متوجه شده باشی که منظورم چی هست و فردا بتونی در این مورد بیشتر فکر کنی."

پسر کوچولو نصف شب با صدای برادر کوچیکش از خواب می پره. می ره به اتاق برادر کوچیکش و می بینه زیرش رو کثیف کرده و داره دست و پا می زنه .

می ره توی اتاق خواب پدر و مادرش و می بینه پدرش توی تخت نیست و مادرش به خواب عمیقی فرو رفته و هر کار می کنه مادرش از خواب بیدار نمی شه. می ره تو اتاق کلفت شون که اون رو بیدار کنه، می بینه باباش توی تخت کلفت شونه و . . .
می ره و سر جاش می خوابه و فردا صبح از خواب بیدار می شه.

فردا صبح باباش ازش می پرسه: "پسرم!فهمیدی سیاست چیست؟" پسر می گه:"بله پدر، دیشب فهمیدم که سیاست چی هست .سیاست یعنی اینکه حکومت، ترتیب ملت مستضعف و پا برهنه رو می ده، در حالی که دولت به خواب عمیقی فرو رفته و روشنفکر هر کاری می کنه نمی تونه دولت رو بیدار کنه، در حالی که نسل آینده داره توی کثافث خودش دست و پا می زنه ..."

سال نو مبارک !!!

negar — Sat, 21 Mar 2009 01:25:18 GMT

سلام ! نوروز و سال ۱۳۸۸ مبارک !!!

بالاخره من قالب این وبلاگو (وبلاگ رو ...) عوض کردم ... حالا دیگه برف نمیاد ...

عید همگی مبارک !!!

چهارشنبه سوری (همون چارشمبه سوری خودمون!)

negar — Tue, 17 Mar 2009 17:33:13 GMT

سلام ! این آخرین پست ما توی سال ۱۳۸۷ هستش ...

و اینکه تا ۳ روز دیگه عیده و توی وبلاگ ما هنوز داره برف میاد ...

به هر حال امشب شب چهارشنبه ست و منم به خاطر این شب فقط براتون یه عکس میذارم ...

نوشته های آموزنده از یک نویسنده ...

negar — Sun, 15 Mar 2009 17:07:18 GMT

سخنان جالب و آموزنده از گابریل گارسیا ماکز

نویسنده معروف کلمبیایی و برنده جایزه نوبل در ادبیات

در 15 سالگی آموختم كه مادران از همه بهتر می دانند ، و گاهی اوقات پدران هم .

در 20 سالگی یاد گرفتم كه كار خلاف فایده ای ندارد ، حتی اگر با مهارت انجام شود.

در 25 سالگی دانستم كه یك نوزاد ، مادر را از داشتن یك روز هشت ساعته و پدر را از داشتن یك شب هشت ساعته ، محروم می كند .

در 30 سالگی پی بردم كه قدرت ، جاذبه مرد است و جاذبه ، قدرت زن .

در 35 سالگی متوجه شدم كه آینده چیزی نیست كه انسان به ارث ببرد ؛ بلكه چیزی است كه خود آن را می سازد .

در 40 سالگی آموختم كه رمز خوشبخت زیستن ، در آن نیست كه كاری را كه دوست داریم انجام دهیم ؛ بلكه در این است كه كاری را كه انجام می دهیم دوست داشته باشیم .

در 45 سالگی یاد گرفتم كه 10 درصد از زندگی چیزهایی است كه برای انسان اتفاق می افتد و 90 درصد آن است كه چگونه نسبت به آن واكنش نشان می دهند .

در 50 سالگی پی بردم كه كتاب بهترین دوست انسان و پیروی كوركورانه بدترین دشمن وی است .

در 55 سالگی پی بردم كه تصمیمات كوچك را باید با مغز گرفت و تصمیمات بزرگ را با قلب .

در 60 سالگی متوجه شدم كه بدون عشق می توان ایثار كرد اما بدون ایثار هرگز نمی توان عشق ورزید .

در 65 سالگی آموختم كه انسان برای لذت بردن از عمری دراز ، باید بعد از خوردن آنچه لازم است ، آنچه را كه میل دارد نیز بخورد .

در 70 سالگی یاد گرفتم كه زندگی مساله در اختیار داشتن كارتهای خوب نیست ؛ بلكه خوب بازی كردن با كارتهای بد است .

در 75 سالگی دانستم كه انسان تا وقتی فكر می كند نارس است ، به رشد و كمال خود ادامه می دهد و به محض آنكه گمان كرد رسیده شده است ، دچار آفت می شود .

در 80 سالگی پی بردم كه دوست داشتن و مورد محبت قرار گرفتن بزرگترین لذت دنیا است .

در 85 سالگی دریافتم كه همانا زندگی زیباست ...

و خداوند آدم را از ___ آفرید ...

negar — Tue, 10 Mar 2009 18:40:18 GMT

خداوند جهان را در هفت روز آفرید... خورشید را آفرید، زمین را آفرید، زمان را آفرید... شش روز گذشت. صبح روز هفتم بود! خدا به خود آمد و دید که ای داد بیداد! شش روز گذشت و اون اینقدر کار داشته که حتی وقت نکرده دشّویی کنه! رفت گشت یه کوهی، درختی پیدا کرد رفت پشتش مشغول شد! یهو دید ای داد بیداد مجدداّ! یه سری از این فرشته ها و حوری های بهشتی دارن از دور میان! الانِ که سر برسن و ایش و اوششون گوش فلک را کر کند! بنابراین از "همان" مشغول آفرینش آدم شد تا رد گم کند!!! فرشتگان آمدند و مشغول مجیزگویی شدند. خلقت آدم به پایان رسید. گفت که آدم را از گل سرشتیم در حالی که این گونه نبود! فرشتگان پیشنهاد آفرینش جفت او را دادند! اما مواد اولیه به پایان رسیده بود! خدا مشتی خاک برداشت و حوا را آفرید! تنها ابلیس بود که از حقیقت وجودی آدم باخبر بود و خداوند او را از درگاهش راند تا این راز برای همیشه سر به مهر بماند! غافل از اینکه علم پیشرفت می کند و ...

...

پ.ن : بر سر ماهیت وجودی حوا اختلاف نظر مبنی بر خالص بودن خاک وجود دارد اما کلیه علما بر خالص بودن ماده اولیه آدم توافق کامل دارن! هرچی باشه تولید خود خداوند بوده است.احتمال قریب به یقین آدم هرمافرودیت بوده! حداقل اینکه آزمایشات اخیر بر روی عناصر ذکور خلوص 99 درصدی ماده اولیه تولید خداوند را ثابت می کنه.